pietertje2.nl

Zomer 2017

woensdag 14 juni Den Osse - Breskens

We zijn onderweg.
We zijn onderweg.

Nadat de motor en de generator gisteren een grote beurt hebben gehad, is het vandaag tijd om de voorraden aan te vullen. 

Fruit, groenten,  wijn en bier …. natuurlijk …..  alles verdwijnt in Pietertje 2.

Het is prachtig weer en we hebben er zin in.

Bijboot aan boord gehesen en om 14.00 uur gaan de trossen los.

Helaas is Roompot Sluis tot half juni gestremd, dus plannen we de route naar zee door het kanaal van Hansweert.

We zien wel hoe ver we komen.

Nadat we diesel hebben getankt in Bruinisse, varen om 15.15 uur de sluis uit.

Ons plan om in Wemeldinge of Yerseke te overnachten laten we varen.

Het is heerlijk weer en het blijft lang licht, dus gaan we voor Breskens.

In het kanaal  moeten we een kwartiertje wachten voordat de spoorbrug opent, maar uiteindelijk zijn we om 18.00 gesluisd bij  Hansweert.

Het is een prachtige avond, maar de route naar Breskens is nog lang.

Tegen 21.30 uur meren we er af en sta ik te koken met een prachtige avondlucht op de achtergrond. 

 

Het was de eerste dag.

donderdag 15 juni Breskens - Oostende

De boulevard van Oostende
De boulevard van Oostende

Om 6.00 begint de schipper te woelen. ik herken de onrust,

Een klein half uur later varen we de Westerschelde op.

Er staat een lekker windje en het is heerlijk zeilweer. !

Zonnig en helder.

We zijn toe aan een soort relaxdag in Oostende., waar we dan ook om 12.00 uur afmeren, na hartelijk begroet te zijn door havenmeester Simon.

We lunchen uitgebreid  op het terras van de club, halen een paar uur slaap in en wandelen de boulevard op. 

Daar zijn enorme veranderingen aangebracht.  een grote  oranje beeldengroep vraagt aandacht en we begrepen dat niet elke Oostendenaar hier blij mee is.

Het permanente zandkastelen project  vordert gestaag, maar is nog niet af.

's Avond weer heerlijk in de club gegeten en vroeg naar de kooi.

De kok hier kookt geweldig, een aanrader.

 

Het was een super relaxdag.

vrijdag 16 juni Oostende - Duinkerken

Mooie architectuur in Duinkerken tegenover de marina.
Mooie architectuur in Duinkerken tegenover de marina.

Superfit worden we wakker;  zo'n dag ontspannen heeft ons goed gedaan.

Na een ontbijtje varen we om 10.00 uur de haven uit,.

Alweer een prachtig zonnig dag met een pittig zeilwindje.

Prima wind, dus de zeilen gaan omhoog.

Onderweg worden we via de VHF opgeroepen.

Een schip meldt dat ze zich aan stuurboord van ons bevinden en vraagt of dit voor ons bekend vaarwater is en of wij geen problemen hebben.

Voordat we kunnen antwoorden passeert aan stuurboord een schip, waarvan de bemanning vrolijk naar ons zwaait. 

We begrijpen er niets van, totdat we weer worden opgeroepen. 

Een melding zonder scheepsnaam of positie van wederom een  schip aan stuurboord,

Zo'n anderhalve mijl rechts van ons zien we een zeilboot.

Hilco vraagt wat het probleem is en meldt desgevraagd dat wij 17 meter water onder de kiel hebben.

Wedervraag via de VHF  " bent u bekend hier "  en we willen nu naar u toe varen richting Duinkerken.

Hilco " dat zou ik niet doen,  want er ligt een zandbank tussen ".

Antwoord, ja dat weten we want wij hebben 0 meter water onder de kiel en zijn er op vastgelopen.

Het is afgaand water en bijna laag tij.

Hilco adviseert ze te proberen om te draaien en via de boeien de aanloop straks opnieuw te nemen,

We vermoeden dat ze per abuis de zandbank aan de verkeerde kant zijn aangevaren, maar kunnen verder niets voor ze betekenen.

" Bent u bekend hier " , een vraag die we niet snel vergeten, zorgelijk ook.

Even na 14.00 uur zijn we afgemeerd en maken kennis met Chris en Marleen, leuke Belgische mensen, filosofisch ingesteld en met veel liefde voor muziek.

Voor ons meert een enorm stalen Belgisch zeilschip af, door de eigenaar zelf gebouwd. 

Op weg naar de Azoren en een eerste stop in Duinkerken, we vinden dat humor.

We hebben problemen met de toiletpomp, die pompt dus niet.

Wat een gepiel in zo'n hoekje achter de toiletpot. 

Drukknoppen gedemonteerd, maar in orde bevonden. 

Corrosie in de pomp zelf blijkt de oorzaak en contactspray biedt uiteindelijk uitkomst. Alles werkt weer.

Zo'n oncomfortabele emmer aan boord is wel erg middeleeuws.

Joepie. Hoe blij een mens kan zijn met een werkend toilet !

 

We koken aan boord, internetten en lezen wat … en weer is er een dag om.

 

Het was een zeildag(je)

zaterdag 17 juni Duinkerken - Dover

De werkzaamheden aan de nieuwe haven van Dover zijn in volle gang
De werkzaamheden aan de nieuwe haven van Dover zijn in volle gang

Och mensen, wat een geweldig weer.

Eerst boodschappen in Duinkerken gedaan; een flinke wandeling, maar er is een prima Monoprix in het centrum.

Om 10.30 uur zijn we weer op zee.

Er staat wenig wind, dus de motor moet worden bijgezet.

Een stuk voor Calais zijn de windgoden ons welgezind en kunnen de zeilen worden uitgerold.

Het lijkt een geweldige zeildag te gaan worden.

Veel scheepvaart om ons heen, maar er zit gelukkig maar één containerschip bij dat we echt in de gaten moeten houden.

Leuk om de White Cliffs of Dover weer in beeld te krijgen.

Via Port Control Dover vragen we toestemming de Oostelijke ingang binnen te varen en om 16.45 UTC zijn we in het Granville Dock afgemeerd.

De werkzaamheden aan de nieuwe haven van Dover zijn in volle gang en er wordt ook in het weekend doorgewerkt.

Een enorm ambitieus project, maar het ziet er geweldig uit.

Tijdens een biertje in de Royal Yacht CLub komen tot onze verrassing Chris en Marleen binnenlopen.

Een biertje  op het terras met uitzicht op zee, wat wil een mens nog meer ?

Zij eten vanavond in Dover, maar wij hebben besloten om aan de clubmaaltijd deel te nemen, die zo nu en dan door een van de leden wordt klaargemaakt.

Indiaas eten vanavond. Aan de bar maken we kennis met de kok.

Wat een leuke verrassing als we 's avonds arriveren.

De maaltijd is in de zaal boven de club, met een enorm terras dat uiteraard ook uitkijkt op zee,

Daar kom je normaal nooit.

Veel vlaggetjes van landen en havens en lekkere muziek.

Met zo'n 12 man aan een lange tafel.

Een bont gezelschap, o.a. een acteur, een wetenschappelijke nerd, een off shore man die weer op het punt staat naar de Falkland eilanden te vertrekken, een gulle barjuffrouw, een Indier die is opgegroeid in Afrika. 

Je zou er een boek over kunnen schrijven.

Het is bijzonder en gezellig en het klopt " wie reist kan veel verhalen".

Het eten is heerlijk en de kok glundert.

ZIelstevreden stappen we naar buiten, ik zeker. 

Gezoend door een acteur en charmante handkussen van twee vreemde mannen.

Kijk heren, zo willen wij vrouwen dat ook wel in Nederland !

 

Het was charmante mannen dag.

zondag 18 juni. Dover - Eastbourne.

We verlaten Granville Dock via de westelijke uitgang
We verlaten Granville Dock via de westelijke uitgang

Zon, zon en nog eens zon.

Vroeg wakker maar het tij loopt nog niet mee.

Het Granville dock gaat om ca. 10.30 Engelse tijd dicht tot het volgende hoog water, dus voor die tijd moeten we weg zijn.

Om 9.15 uur zijn we op zee, nadat de lichten bij de havenuitgang voor ons op groen zijn gesprongen.

Geen wind, vandaag wordt het echt motoren.

Net buiten zie ik ineens een groot met gele bakens beboeid gebied, dat er nooit was. 

Het blijkt het  gezonken cargo schip te zijn, waarover we gisteren al hoorden via maritieme waarschuwingen op de VHF.

Het moet een flink scheepswrak zijn en we vragen ons af of dat ooit zal worden gelicht.

Het is zo kalm op zee, dat ik nu in concept de eerste dagen op zee voor onze website uittyp.

Als we al kabbelend en plak gemarineerd vlees met een tomatensalade zitten te eten komt er via de VHF een Mayday binnen.

Bij Newhaven is een powerboot met 5 man aan boord  op de rotsen gevaren en de boot maakt water. 

Schepen in de buurt wordt verzocht assistentie te verlenen.

Altijd schrikken, maar we zijn te ver uit de buurt, dus kunnen niets doen. Jakkes.

De zee blijft kalm, we maken zo nu en dan een foto en voor we het weten ligt Eastbourne voor ons.

Er is een motorboot aan het stuntelen voor ons in de sluis, dus varen we kalm naar binnen als de boot eindelijk is afgemeerd.

Met wat passen en meten ligt het sluisje flink vol en kan er niemand meer bij.

We tanken diesel en om 16.00 zijn we afgemeerd.

De bimini gaat omhoog en het biertje smaakt lekker.

We pinnen wat  ponden en eten lekker Indiaas bij restaurant Ganges.

Het is doodstil in de haven.

 

 

Het was Mayday dag.

maandag 19 juni Eastbourne - Solent

De prachtige kliffen bij Beachy Head
De prachtige kliffen bij Beachy Head

 

Zomerser kan het niet !

Om 7.45 zijn we door de sluis en op weg naar de Solent.

Het is stil op het water en er staat praktisch geen wind.

Willen we ergens komen, dan moet helaas de motor  aan, dus zo gedaan.

Onderweg komen we een krabvisser tegen die zijn volle korven aan het legen is, mooi.

Vuurtoren Beachy Head is om 9.00 uur gepasseerd. 

Als je ziet hoe prachtig de witte kliffen in de zon liggen, kan je je niet voorstellen dat dit een favoriete plek van zelfmoordenaars is… dat ze zich hier niet bedenken.

We vorderen gestaag en ik sta lichtjes deinend een salade met wit boontjes en tonijn te maken.  Een witte wijn erbij zou lekker zijn, maar nee…nooit op zee !

Ter hoogte van Portslade Village wordt een enorm windmolenpark aangelegd.

Een groot aantal  boten is bezig met de werkzaamheden en het duurt ruim een uur voordat we het enorme werkgebied voorbij zijn gevaren.

De passage van de Looe is een eitje en inmiddels staan de zeilen.

Eenmaal door de Looe zien we Wight nog steeds niet liggen vanwege de  heiïge warmte op zee.

Tegen 17.30 uur zijn we voor de ingang van de Medina.

Het is ongekend rustig hier, dat zal met het voorseizoen te maken hebben.

Bij de Royal Yacht Club staan zowaar borden dat er ligplaatsen beschikbaar zijn,

Een klein uur later liggen we achterin de rivier Medina tegenover de Folly Inn.

Een beroemde pub waar we jaren geleden ooit een keer zijn geweest.

Verderop valt de rivier droog, maar wij staan vannacht alleen een paar uur met de kiel in de mud.

Als je roept of je via de VHF meldt, haalt een bootje je op om bij de Folly Inn te gaan eten of wat te drinken.

De kosten van de overtocht van 2 minuten zijn 3 pond per persoon, retour, dat wel.

We pompen de bijboot maar op, tenslotte hebben we die niet voor niets bij ons.

In de pub krijgen we vieze fish and chips, jakkes wat goor en ongezond.

Jammer, maar het bier smaakt gelukkig goed.

We tuffen op ons gemak terug naar Pietertje 2.

 

Het was vieze fish and chips dag.

dinsdag 20 juni Medina - Yarmouth

Aan het einde van de  rivier Medina bij de pub Folly Inn.
Aan het einde van de rivier Medina bij de pub Folly Inn.

 

TIjdens het ontbijt horen we een enorme plons.

We stuiven naar buiten omdat we denken dat er iemand in het water is gevallen.

Maar nee, een flinke dolfijn duikt op naast de boot, onder de steiger door en springt hoog aan de andere kant weer te voorschijn.

We staan met open mond te kijken !

Een dolfijn aan het eind van een rivier die droogt valt.

Hij zwemt nog een rondje, maar koerst gelukkig de kant van de zee weer op.

We hebben een  paar foto's kunnen nemen, heel bijzonder.

Later horen we dat deze dolfijn zich hier vaker laat zien en Blade Runner wordt genoemd.

Kalm varen we richting Yarmouth, een kleine 2,5 uur verderop.

De haven  blijkt totaal veranderd te zijn. 

Volop steigers met een vaste verbinding naar het stadje.

Vroeger lag je tussen de palen en moest je maar zien hoe je aan land kwam.

Toch wel jammer, die verdwenen "romantiek" ; blijkbaar  past dat niet meer in deze tijd.

We wandelen rond en bezoeken de Royal Yacht CLub.

Als Hilco het restaurant inloopt met zijn Tilley Hat nog op, vraagt een keurig uitziende Royal Member of hij zijn hoed wil afzetten.

Hilco kijkt achterom naar het portret van Koningin Elisabeth en antwoord koninklijk "thank you"  en zet zijn hoed af.

Geheel in stijl en zonder te grijnzen !

Het uitzicht over de Solent is er prachtig  en de sfeer is prima.

Veel dames met Queen Elisabeth kapsels en zeker niet in korte broek,  wel de broek aan volgens ons.

Net  terug aan boord wordt vraagt een  nederlands passerend stel, of wij degenen van de website Pietertje2 zijn. Ja dus. 

Ze vertellen dat wij hen hebben geïnspireerd  om dit jaar voor het eerst naar de Kanaal Eilanden te zeilen en hoe geweldig ze het vinden.

We vinden dit superleuk.

Hun boot heet Zeevolk en we hopen dat er nog heel veel mooie reizen volgen !

Lekker laat aan boord gekookt vanwege de hitte,  franse buren aan ons helpen afmeren en nu met een boek naar bed..

 

Het was Hare Majesteit dag.

Woensdag 21 juni Yarmouth - Weymouth

Bezoek van een dolfijn op de Medina
Bezoek van een dolfijn op de Medina

In eerste instantie hadden we het plan om in Lulworth Cove te gaan ankeren, maar daar komen we op het allerlaatste moment toch van terug.

De wind neemt toe aan het einde van de dag en behalve de swell in de baai kunnen er via de kliffen vreemde windstoten in de baai ontstaan.

Daar hebben we geen zin in.

Het blijft motoren en soms een stukje zeilen geblazen, totdat de wind weer afneemt.  Zucht. 

Zoals vaak op zee, soms te veel en soms te weinig wind.

Hilco neemt de inner  race onder de prachtige kustlijn, die hier Jurrasic Coast wordt genoemd.

Als we door "de Eddies" van de branding heen zijn komt er in de verte een militaire powerboat aanstuiven.

Via de VHF melden ze dat we in de vuurlinie liggen en er straks schietoefeningen worden gehouden.

Vriendelijk maar duidelijk wordt ons bevolen om direct 6 mijl uit de kust te gaan varen, koers 250 graden en daar onze reis te vervolgen.

Haha, voor je het weet wordt je uit je zeilschoenen geschoten !

Gehoorzaam als we zijn volgen we onmiddellijk het bevel op en een klein uur later zijn we buiten schootsveld.

Onderweg moeten we standby blijven op een speciaal VHF kanaal en bij dringende vragen kunnen we contact met Firing Race Control 008 opnemen.

Wat jammer nou dat dit niet nummer 007 is. 

Stirred, not shaken… dat zou pas leuk zijn !

Als we Weymouth binnenvaren is er volop plek aan de steigers en liggen we even later keurig afgemeerd met de kop op de wind.

We relaxen, ik kook aan boord en we hebben het prima naar onze zin.

Zeker nadat we besloten hebben een rustdag in te lassen.

Wind en getijden zijn de  komen dagen niet echt gunstig.

De wind  op de kop als we richting Dartmouth gaan en naar de overkant richting Kanaaleilanden gaat de stroom in de Race van Alderney pas 's avond na 22.30 uur meelopen. Puzzel puzzel.

Rustdag dus en niet morgenochtend om 6.00 uur weg om in de baai van Alderney te ankeren tot de volgende dag.

 

Het was een dag in de vuurlinie.

22 juni Weymouth - rustdag

De avond valt in Weymouth
De avond valt in Weymouth

Uitgeslapen worden we wakker  

Licht bewolkt en wat koeler, dat is ook wel eens lekker !

Hilco klust en vervangt wat onderdelen en ik schrijf wat om me heen.

De boodschappen zijn binnen en "ons huishouden" kan weer een paar dagen goed draaien.

Pizza in de oven, garneren met parmaham en rucola , glaasje wijn erbij en voor je het weet is de dag voorbij.

Bijzonder, dat je het zo naar je zin kunt hebben als je je tijd voor een deel al navelstarend of met een boek doorbrengt.

Het ziet er naar uit dat we toch nog een paar dagen verder naar  het Westen zullen gaan.

De weerkaart verandert elke dag momenteel, dus proberen we ons uitgangspunt  " zo de wind waait " aan te houden.

We hebben geen haast.

De temperatuur is wisselend vandaag, soms wat fris, soms benauwd, soms wat wolken en de windsterkte wisselt.

 

Het was onthaastdag.

 

23 juni - Weymouth - rustdag

Deze visser arriveert in een fascinerende neon aangelichte omgeving.
Deze visser arriveert in een fascinerende neon aangelichte omgeving.

Het is fris en er staat een stevige wind vandaag.

Voor de tweede keer proberen we de klamp van een van de kleine luikjes in de voorpunt te verlijmen, met twee componenten expoxy lijm.

De greep lag eergisteren ineens op de grond.  

De eerste lijmpoging hield slechts anderhalve dag en liet daarna weer spontaan los van het plexiglas raamluik.

Het lijkt erop dat het materialen elkaar niet verdragen.

Zonder,  of met een gammel danwel openstaand voorluik kun je echt de oceaan niet op.

Niet fijn en we gaan zeer zorgvuldig te werk bij de nieuwe poging.

Hopelijk gaat het nu goed.

Er komen diverse vissersboten met hun vangst langs aan in Weymouth, vaak met een aantal mannen aan boord die graag een dagje vissen op zee. 

De vissen worden van hun mooiste filets ontdaan (die zijn bestemd voor de horeca) en de rest van de vangst mag mee naar huis.  Veel kabeljauwachtige vis, schelvis en schol.  Ziet er mooi uit.

Ik vind het altijd verbazingwekkend hoe gul de natuur ons mensen ten dienst staat in de voedselketen, alhoewel ze daar natuurlijk zelf niet voor kiest.

Van weeromstuit gaan wij ook maar fish and chips halen, bij de dit jaar bekroonde visboer vlakbij de haven.

Lekkere kabeljauw, in ieder geval in prima olie gefrituurd en het is een prima lunch.

Met een trui aan eten we in de kuip.

 

Het was een lijmpoging dag.

page loading